Γράμμα στην Καλυψώ...

Ας  υποθέσουμε ότι ο Οδυσσέας αφήνει ένα γράμμα στην Καλυψώ, στο οποίο της εξηγεί γιατί είναι δυστυχισμένος στο νησί της και απορρίπτει την αθανασία.  Τι νομίζετε ότι θα της έγραφε;

Γρηγορόγλου Γρηγόρης (Α1)

Σεβαστή θεά,

τις ευχαριστίες μου πρώτα θα σου δώσω.  Εσύ ήσουν που με έσωσες την ώρα που πιασμένος σε καρίνα πάλευα μόνος με τα κύματα.  Με υποδέχτηκες με αγάπη και με έθρεψες.  Σε ευχαριστώ και για την αθανασία που μου χαρίζεις, αλλά δεν τη θέλω. 

            Σε παρακαλώ, μην πικραίνεσαι μαζί μου.  Εγώ το θέλω και το επιθυμώ μέρα και νύχτα στο σπίτι μου να γυρίσω.  Θέλω να αγγίξω τα χώματα της πατρίδας μου, να σφίξω στην αγκαλιά μου τον μονάκριβό μου Τηλέμαχο και το γέρο πατέρα μου Λαέρτη.  Όσο για την Πηνελόπη, αντίκρυ σου είναι κατώτερη και στη μορφή και στο παράτημα.  Είναι θνητή κι εσύ είσαι αθάνατη, στο χρόνο αγέραστη.

            Θέλω να φύγω, να δω κι εγώ τη μέρα της επιστροφής.  Να παλέψω θα το υπομείνω, αρκεί να δω στα μάτια μου τη γη μου.

                                                                                                            Οδυσσέας

Αγγελούση Ευγενία (Α1)

Καλυψώ,

σου αφήνω αυτό το γράμμα, για να σου εξηγήσω τη δυστυχία μου στο νησί σου.  Ήμουν δυστυχισμένος, γιατί ήμουν μακριά από την οικογένειά μου και την πατρίδα μου, την Ιθάκη.

 Επίσης, θα ήθελα να σου πω το λόγο για τον οποίο απέρριψα την αθανασία.  Ο πόθος μου για την επιστροφή στην Ιθάκη και στην αγαπημένη μου γυναίκα και το γιο μου είναι τόσο μεγάλος που θα έδινα και τη ζωή μου ακόμα προκειμένου να τους δω. 

Όσα καλά κι αν μου προσφέρουν οι θεοί, δεν μπορούν να καλύψουν την ανάγκη μου να γυρίσω στο νησί μου, την Ιθάκη.

                                                                                                            Οδυσσέας

Αποστολίδης Θεόφιλος (Α1)

Αγαπητή μου Καλυψώ,

σου αφήνω αυτό το γράμμα, για να σου πω για ποιο λόγο είμαι δυστυχισμένος μαζί σου.  Δεν είναι ότι δεν είσαι όμορφη αλλά ούτε κι ο τρόπος που με φιλοξενείς.    Είναι που θέλω να δω το γιο μου και έχω επιθυμήσει την πατρίδα μου.  Άλλωστε, εσύ είσαι θεά, δε συγκρίνεσαι με τη γυναίκα  μου, την Πηνελόπη.  Την ομορφιά σου όμως την ξεπερνάει η νοσταλγία μου.  Αυτή είναι τόσο μεγάλη που ούτε η υπόσχεση της αθανασίας μπορεί να την νικήσει.

                Για αυτούς λοιπόν τους λόγους αποφάσισα να φύγω από το νησί σου κι ελπίζω να με καταλάβεις.

                                                                                                                                                Οδυσσέας

Βορδού Άννα  (Α1)

Αγαπημένη θεόμορφη Καλυψώ,

σου γράφω, γιατί επιθυμώ να σου εξηγήσω και να σου ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

                Μετά τον πόλεμο τον τρομερό στην Τροία, αφού επέζησα, θέλησα να γυρίσω στην πατρίδα μου.  Πέρασα βάσανα πολλά κι έφτασα στο νησί σου.  Εσύ με υποδέχτηκες και μου φέρθηκες σαν να ήμουν θεός.  Με έσωσες, με φρόντιζες κι όμως εγώ ήμουν δυστυχισμένος, αν και ζούσα σε αυτό το πανέμορφο νησί, με τόσες ανέσεις.  Αυτό, γιατί μου λείπουν οι δικοί μου, η γυναίκα και ο γιος μου, το νησί και οι κάτοικοί του.  Κάποιος άλλος ίσως τα λησμονούσε όλα αυτά και ζούσε μαζί σου.  Εγώ όμως δεν το έκανα.  Έτσι ζούσα μέσα στη δυστυχία μου.

                Εσύ όμως επιτέλους με αφήνεις να φύγω!  Με βάζεις όμως στο τρομερό, για εμένα, δίλημμα να διαλέξω ανάμεσα στο να φύγω και στην αθανασία.  Διάλεξα να φύγω κι αυτό όχι γιατί δεν εκτίμησα την πρότασή σου, αλλά γιατί θέλω να επιστρέψω στην πατρίδα μου, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.

                Σε ευχαριστώ όμως θερμά και λυπάμαι που δεν εκτίμησα όσα μου πρόσφερες, όπως θα ήθελες.

                                                                                                                                             Με εκτίμηση

                                                                                                                                                  Οδυσσέας

Γκιζάρη Αθηνά (Α1)

Αγαπητή Καλυψώ,

το νησί σου έχει ό,τι χρειάζεται κανείς για να ζήσει ευτυχισμένος, αλλά εγώ δεν ανήκω στην πλειοψηφία των ανθρώπων που θα ζούσαν εδώ για πάντα ευτυχισμένοι.  Μου λείπει η πατρίδα μου, ο γιος μου, η γυναίκα μου και ο τρόπος ζωής που συνήθιζα να έχω.  Θέλω να αναλάβω ξανά τα καθήκοντά μου και να ζήσω όσα χρόνια μου απομένουν.  

Φαντάζομαι ότι θα συνεχίσω να έχω πολλά πάθη, αλλά έτσι κι αλλιώς το καλό αργεί να γίνει!  Όπως σου είπα και πριν, η ομορφιά σου δε συγκρίνεται με της Πηνελόπης, γιατί εσύ είσαι θεά, στο χρόνο αγέραστη, και επιπλέον δε θα σύγκρινα ποτέ την ομορφιά μιας θνητής με την ομορφιά μιας θεάς. 

Τέλος, τι να την κάνω την αθανασία, αν είμαι δυστυχισμένος;  Για να μην αναρωτιέσαι, η δυστυχία μου οφείλεται στο ότι είμαι μακριά από τα αγαπημένα μου πρόσωπα.

                Σε ευχαριστώ για την κατανόηση.

                                                                                                                                                Οδυσσέας.

Kατσούκη Ευαγγελία (Α2)

Αγαπητή μου καλλιπλόκαμη θεά,

τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να σου πω τα συναισθήματά μου.  Στο νησί σου σπάραζε η καρδιά μου και ο πόθος να δω ξανά την πατρίδα μου ήταν μεγάλος.  Δεν μπορούσε να βγει αυτή από την καρδιά μου κι από τη μνήμη μου.  Συνεχώς έκλαιγα και ήμουν δυστυχισμένος.  Σου ζητώ συγγνώμη που απέρριψα την αθανασία που μου πρόσφερες, αλλά η επιθυμία μου για το νόστο ήταν μεγαλύτερη.  Προτιμώ να μείνω θνητός και να πεθάνω κοντά στους δικούς μου, στο σπίτι μου.

                Τέλος, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που με έσωσες από τα κύματα που με βασάνιζαν στη θάλασσα και για τη φιλοξενία που μου πρόσφερες στο πανέμορφο νησί σου.

                                                                                                                                Οδυσσέας

Κατραντζή Λεμονιά (Α2)

Αγαπημένη μου Καλυψώ,

σε ευχαριστώ πολύ για την αγάπη που μου έδειξες και για τη φροντίδα σου.  Αν τα κύματα δε με είχαν βγάλει στο νησί σου, τότε σίγουρα θα βρισκόμουν στη χώρα του Άδη.  Μου έδωσες τροφή, ρούχα και την αγκαλιά σου.  Όμως εμένα μου έλειπε διαρκώς η πατρίδα μου και η γυναίκα μου, η Πηνελόπη.  Λείπω και περιπλανιέμαι μακριά τους πολλά χρόνια, νιώθω δυστυχής και θέλω να γυρίσω.  Η μεγαλύτερη μου επιθυμία είναι να ξαναβρεθώ σύντομα κοντά τους.  Μου έταξες πως θα με κάνεις αθάνατο, αν έμενα κοντά σου, όμως εγώ  λαχταρούσα να φύγω.  Δεν με ενδιαφέρει η αθανασία, είμαι άνθρωπος θνητός και επιθυμώ πάνω απ’ όλα στην πατρίδα μου, στο σπίτι μου να γυρίσω και εκεί ας με βρει ευτυχισμένο ο θάνατος.

                Κοντά σου ήμουν δυστυχισμένος.  Αν με αγαπάς, όπως λες, τότε θα ήθελες κι εσύ την ευτυχία μου και αυτήν θα τη βρω στην πατρίδα μου, στο σπίτι μου.

                                                                                                                Σε ευχαριστώ για όλα

                                                                                                                          Οδυσσέας

Κυριαζίδου Αικατερίνη (Α2)

Αγαπητή καλλιπλόκαμη νεράιδα,

όπως γνωρίζεις, ήμουν πολύ δυστυχισμένος στο νησί σου κι επιθυμούσα πολύ να γυρίσω στην πατρίδα μου, στο σπίτι μου, για να αντικρίσω πάλι την οικογένειά μου.  Η προσφορά σου να με κάνεις αθάνατο ήταν πολύ γενναιόδωρη και την εκτιμώ πολύ.  Εγώ όμως είμαι ένας θνητός που θέλει να γυρίσει στην πατρίδα του.  Έτσι λοιπόν, ως θνητός, δεν μπόρεσα να δεχτώ το δώρο σου.   Θέλω να γυρίσω πίσω, να δω ξανά τη γυναίκα μου και να γεράσω μαζί της.  Αυτό είναι το νόημα της ζωής. Με την ομορφιά σου δε συγκρίνεται καμία, όμως αυτή είναι η θέλησή μου.  Κι αφού αποφάσισες το νόστο μου, φεύγω ευτυχισμένος με την εικόνα της Ιθάκης και των δικών μου ανθρώπων στο νου μου.

                                                                                                                                              Με εκτίμηση

                                                                                                                                                  Οδυσσέας

Καγιογλίδης Τριαντάφυλλος (Α2)

Αγαπητή θεά,

σε ευχαριστώ για όσα μου έχεις προσφέρει.  Εσύ ήσουν που με έσωσες, όταν πάλευα με τα κύματα.  Μου πρόσφερες τον παραδεισένιο αυτόν τόπο να μείνω και με φρόντισες.

 Όμως πήρα την απόφασή μου.  Αν και μου πρόσφερες την αθανασία, που πολλοί θα λαχταρούσαν, αυτό που επιθυμώ είναι να επιστρέψω στην πατρίδα μου.  Αυτή η σκέψη  βρίσκεται στο μυαλό μου όλη την ώρα.  Θέλω να γυρίσω πίσω και να αντικρίσω το λαό μου, το γιο μου και τη γυναίκα μου, η οποία δε συγκρίνεται ασφαλώς με τη δική σου ομορφιά.  Είναι τόσο μεγάλη η επιθυμία μου που θα αντιμετωπίσω και θα υπομείνω όλα όσα θέλουν οι θεοί.

                                                                                                                                                Οδυσσέας

 

 

Κώστογλου Ανθή (Α2)

Ω νύμφη Καλυψώ,

εσύ που με έσωσες από το κακό.  Σου γράφω αυτό το γράμμα, για να σου εξηγήσω ότι αυτά τα εφτά χρόνια ήμουνα δυστυχισμένος, διότι ήθελα και θέλω να γυρίσω στην πατρίδα μου, τους φίλους μου, την οικογένειά μου.  Μπορεί εσύ να είσαι αθάνατη και στο χρόνο αγέραστη και η γυναίκα μου μονάχα θνητή, αλλά δεν πάει άλλο!   Ω σεβαστή θεά, σε παρακαλώ πολύ μην πικραίνεσαι μαζί μου.  Σεβάσου την απόφασή μου.  Απέρριψα την αθανασία, γιατί δε με αφορά.  Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να γυρίσω ζωντανός στην πατρίδα μου και να ζω εκεί ευτυχισμένος με τους δικούς μου ανθρώπους.

                Αντίο θεά Καλυψώ και να είσαι βέβαιη πως δε θα σε ξεχάσω.

                                                                                                                                Οδυσσέας

 

Κατσικάρη Κωνσταντίνα (Α2)

Αγαπητή Καλυψώ,

παρόλο που το νησί σου είναι πολύ όμορφο και θα ήθελε ο καθένας να μείνει εδώ, εγώ είμαι πολύ δυστυχισμένος.  Μου λείπει η πατρίδα μου και η γυναίκα μου.  Δε θέλω λοιπόν να μείνω εδώ ούτε με αντάλλαγμα την αθανασία που μου προσφέρεις, γιατί θέλω να γυρίσω πίσω στην πατρίδα μου, να  γεράσω και να πεθάνω μαζί με τη γυναίκα μου, την Πηνελόπη.

Υ.Γ.  Ελπίζω να μη στεναχωρήθηκες!

                                                                                                                                                Οδυσσέας

 

Καρατσομπάνη Γαρυφαλλιά (Α5)

Γλυκιά μου Καλυψώ,

θέλω να σου ομολογήσω κάποια πράγματα που δεν σου είπα μέχρι τώρα.

                Ως τώρα ήσουν πολύ καλή μαζί μου και σε ευχαριστώ γι’ αυτό.  Με φρόντισες, με προστάτεψες και με αγάπησες σαν έναν πολύ δικό σου άνθρωπο.  Τα συναισθήματά μου για σένα είναι πολύ τρυφερά.  Πέρασα μαζί σου πολύ όμορφα.  Το νησί σου εδώ είναι ένας επίγειος παράδεισος.

                Παρά τις σαγηνευτικές ομορφιές του όμως και τη δική σου αγάπη νιώθω εγκλωβισμένος.  Μελαγχολώ στη σκέψη του σπιτιού μου και της οικογένειάς μου που άφησα πίσω.  Μου είναι αδύνατο να τους ξεχάσω.  Θέλω να τους αντικρίσω και πάλι, να μάθω νέα τους.  Δεν μπορώ να ζω πια εδώ και να με βασανίζουν αυτές οι σκέψεις.  Προτιμώ να είμαι ένα  θνητός κοντά στην οικογένειά μου παρά αθάνατος μακριά από αυτούς.

                Θέλω να τα σκεφτείς  όλα όσα σου γράφω και να τα εκτιμήσεις.  Εγώ ποτέ δεν πρόκειται να σε ξεχάσω, ούτε όσα μου πρόσφερες μέχρι τώρα και θα σου είμαι πάντα ευγνώμων.

                                                                                                                                Με αγάπη

                                                                                                                          ο Οδυσσέας σου

Χωλοπούλου Ιωάννα (Α5)

Αγαπητή Καλυψώ,

δυστυχώς πρέπει να φύγω από την Ωγυγία.  Δεν είναι ότι δεν πέρασα καλά, αλλά έχω μια γυναίκα και ένα παιδί που έχει να δει τον πατέρα του είκοσι χρόνια.  Ίσως ήταν γραφτό να φύγω.

Όσο για την αθανασία που μου πρόσφερες, όπως έλεγε και ο Αχιλλέας (Θεός συγχωρέστον): « οι θεοί μας ζηλεύουν, επειδή εμείς είμαστε άνθρωποι και κάθε στιγμή είναι μοναδική, ενώ εκείνοι είναι αθάνατοι και μπορούν να ζήσουν όσες φορές θέλουν την κάθε στιγμή!»

                                                                                                                                Τα φιλιά μου

                                                                                                                                    Οδυσσέας

 

Τσικούρης Μιχαήλ-Άγγελος (Α5)

Αγαπημένη μου Καλυψώ,

καταρχήν θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τις ωραίες στιγμές της συμβίωσής μας στο νησί, όλα αυτά τα χρόνια.

                Ωστόσο, όσο δελεαστική κι αν είναι η αθανασία που μου πρόσφερες, ανυπομονώ να γυρίσω στην πατρίδα μου.  Εκεί βρίσκονται όλοι όσοι αγαπώ, η οικογένειά μου και ο λαός μου.  Για μένα η οικογένεια και η πατρίδα είναι πράγματα ιερά και είμαι διατεθειμένος να περάσω ακόμα περισσότερα βάσανα και περιπέτειες προκειμένου να είμαι κοντά τους.

                Μου πρόσφερες απλόχερα τις ομορφιές του νησιού μαζί με την αθανασία και την αγάπη σου, όμως ελπίζω να καταλαβαίνεις γιατί παρόλ’ αυτά παρέμενα δυστυχισμένος.  Προτιμώ μια ζωή θνητή κοντά σε αυτούς που αγαπώ, παρά να μείνω αθάνατος δίπλα σε κάποια που δε με συγκινεί.  Με συγχωρείς!  Εύχομαι να είσαι ευτυχισμένη!

                                                                                                                                Οδυσσέας

  

Χούλη Πελαγία (Α5)

Αγαπητή Καλυψώ,

σου γράφω αυτό το γράμμα, για να σου εξηγήσω γιατί ήμουν δυστυχισμένος κοντά σου αλλά και γιατί δεν θέλω την αθανασία που μου πρόσφερες.

                Όταν τέλειωσε ο πόλεμος στην Τροία, ήλπιζα πως θα γυρνούσα στην Ιθάκη και θα έβλεπα την πολυαγαπημένη μου Πηνελόπη και το γιο μου, τον Τηλέμαχο.  Αντίθετα όμως, βρέθηκα στο όμορφο νησί σου, στην Ωγυγία.  Ήμουν όμως δυστυχισμένος, γιατί το μόνο που ήθελα τόσα χρόνια ήταν να γυρίσω πίσω αλλά δεν μπορούσα.

                Όσο για την αθανασία που μου πρόσφερες, δεν μπορούσα να τη δεχτώ, γιατί προτιμώ να γεράσω δίπλα στην αγαπημένη μου Πηνελόπη.

                                                                                                                         Με ευγνωμοσύνη

                                                                                                                        για όσα μου έδωσες

                                                                                                                                 Οδυσσέας

 

Κρουσταλλίδης Γρηγόρης (Α5)

Νύμφη Καλυψώ,

πιστεύω πως έχεις καταλάβει τη μεγάλη νοσταλγία που έχω για την πατρίδα μου.  Έχω επιθυμήσει να ξαναδώ τη γυναίκα μου, την Πηνελόπη, η οποία είναι θλιμμένη με την απουσία κου, το γιο μου, τον Τηλέμαχο, που έχει μεγαλώσει αρκετά, και τον πατέρα μου, τον Λαέρτη.  Για αυτό σου ζητώ να κατανοήσεις τη δυστυχία μου.

                Δεν μπορώ να δεχτώ την αθανασία που μου πρόσφερες, γιατί θέλω να παραμείνω θνητός στον κόσμο των ανθρώπων, γνωρίζοντας τις συνέπειες της απόφασής μου.

                                                                                                                                                Οδυσσέας