Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ραψωδία λ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ραψωδία λ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 22 Μαρτίου 2014

Χοές, σπονδές, τάματα

Πατήστε εδώ.

Ταφές στην Ιλιάδα (Μαρωνίτης Δ.)

ΤΑΦΟΙ ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ, 
άρθρο του Μαρωνίτη Δ., δημοσιευμένο στην Καθημερινή (19-5-2013)
  Για να διαβάσετε το άρθρο στην ημλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας, πατήστε εδώ)

Στην Ιλιάδα, εξέχουν τρεις έμπυρες ταφές: του Σαρπηδόνα, του Πατρόκλου και του Εκτορα. Θύτης του Σαρπηδόνα ο Πάτροκλος, του Πατρόκλου ο Εκτορας, του Εκτορα ο Αχιλλέας. Και στις τρεις περιπτώσεις προβλέπονται θρήνοι και κομιδή οστών, που προστατεύονται με τύμβο. Και οι τρεις συγκεκριμένοι τάφοι συγκίνησαν τον Καβάφη σε ομόθεμα ποιήματα: προηγήθηκαν «Τα άλογα του Αχιλλέως» (1897), μεσολάβησε «Η κηδεία του Σαρπηδόνος» (1898) και ακολούθησαν αλληγορικά οι «Τρώες» (1905).

Ταφές στα ομηρικά έπη

 

Ψ 69-74: Το φάντασμα του Πατρόκλου ζητά από τον Αχιλλέα να θάψει το νεκρό του σώμα

«Κοιμάσαι και με λησμονείς, γλυκύτατε Πηλείδη,
νεκρόν, και ότ' ήμουν ζωντανός εις την καρδιά σου μ' είχες.
Θάψε μ' ευθύς να διαβώ του Άδη τον πυλώνα·
μακράν με διώχνουν οι ψυχές, σκιές αναπαυμένων
να μη διαβώ τον ποταμόν και απόπερα τες σμίξω,
κι εμπρός στες πύλες τες πλατιές του Άδη παραδέρνω» [...].

[πηγή: Ομήρου Ιλιάς, μτφ. Ιάκ. Πολυλάς, Αθήνα: ΟΕΔΒ 1965]

Ω 785-804: Η πυρά και η ταφή του Έκτορα

[...] και άμα η δεκάτη εφάνη αυγή τον κόσμον να φωτίσει
τότ' έβγαλαν τον Έκτορα και κλαίοντας τον θέσαν
εις της πυράς την κορυφήν, κατόπι την ανάψαν.

Αχέροντας ποταμός

Το δυτικό πέρας της Χαράδρας του Αχέροντα


  • Αχέρων: Η ονομασία του ποταμού Αχέροντα προέρχεται από τη λέξη «άχος» που σημαίνει θλίψη αναφερόμενη στη θλίψη του θανάτου. Αχέρων είναι ο Ποταμός χωρίς χαρά, ο ποταμός της θλίψης.   Μια άλλη άποψη λέει ότι προέρχεται από την αρχαία λέξη «αχός» (=ήχος, βουή, «ηχώ», «αχώ» = εκπέμπω ήχο) και το ρήμα «ρέω», άρα ο ποταμός με την δυνατή ροή.
  • Πυριφλεγέθων = Είναι ο ποταμός που βγάζει φλόγες, ο πύρινος. Δεν είναι ξεκαθαρισμένο και ευρέως αποδεκτό ποιος ποταμός ήταν αυτός, ούτε σε ποιον παραπόταμο του Αχέροντα αντιστοιχεί σήμερα.
  • Κωκυτός = Ο Ποταμός του Θρήνου. Ονομάσθηκε έτσι από τους θρήνους και τα μοιρολόγια των επισκεπτών του Νεκρομαντείου. Ταυτίζεται με τον σημερινό Κωκκυτό ποταμό (βλέπε χάρτη). Λέγεται και Μαυροπόταμος. Η εναλλακτική ονομασία του ποταμού Κωκκυτού ως Μαυροπόταμος αποδίδεται στο Δία που μαύρισε τα νερά του.
  • Φαναριώτικος: Η ονομασία του Αχέροντα ως Φαναριώτικος προέρχεται από το Φανάρι (=φάρος) που υψωνόταν στο ακρωτήριο Χειμέριο, το οποίο βρίσκεται στις εκβολές του στην Αμμουδιά, προς καθοδήγηση των επισκεπτών στο Νεκρομαντείο.

 Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι ο Αχέρων αποτελεί τον ποταμό εκείνο, τον διάπλου του οποίου έκανε, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ο «ψυχοπομπός» Ερμής

Νεκρομαντείο του Αχέροντα


Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού
Το πιο φημισμένο νεκρομαντείο του αρχαίου ελληνικού κόσμου βρίσκεται κοντά στις βορειοδυτικές όχθες της Αχερουσίας λίμνης, στο σημείο όπου ενώνονται τα ποτάμια του Άδη, ο Αχέροντας με τον Κωκυτό. Στις αρχαίες πηγές η τοποθεσία της Αχερουσίας λίμνης περιγράφεται ως το σημείο κατάβασης των νεκρών στον Άδη και η Εφύρα, η πόλη της Ηπείρου που βρίσκεται λίγο βορειότερα, συνδέεται με πανάρχαιη λατρεία της θεότητας του θανάτου. Στο νεκρομαντείο πήγαιναν οι πιστοί για να συναντήσουν τις ψυχές των νεκρών, που

Ραψωδίες κ,λ,μ,ν, βασικά σημεία