α 174-361, ενότητα 4η, βασικά σημεία

α 174-361, ενότητα 4

Τι θα προσέξουμε στην ενότητα:

--Έχουμε πάλι δραματική-διαλογική αφήγηση με ενδιάμεσα λίγους στίχους τριτοπρόσωπης αφήγησης (εναλλαγή αφηγηματικών τεχνικών).





--Οι απόψεις του Τηλέμαχου και της Αθηνάς για την τύχη του Οδυσσέα αρχικά ήταν αντίθετες ενώ στη συνέχεια συγκλίνουν.    

ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ –ΑΘΗΝΑΣ

            Η θέση του Τηλέμαχου                                 #                     Η θέση της Αθηνάς

- (184)                                                                                     - (217-228)

ο Οδυσσέας έχει πεθάνει και                                                 ο Οδυσσέας  είναι ζωντανός  και θα βρει

δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω                                              τρόπο να γυρίσει, αφού είναι πολυμήχανος

ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ

 - (260-1, 268)                                                                         - (296-7)
ο Οδυσσέας εξαφανίστηκε γιατί έτσι το θέλησαν                 οι θεοί θα αποφασίσουν αν θα γυρίσει        κάποιοι θεοί, χωρίς να μάθει κανείς πού και πώς                          ο Οδυσσέας στο σπίτι του

     

Από τις αντιτιθέμενες απόψεις της αρχής σχετικά με την τύχη του Οδυσσέα (την απελπισμένη βεβαιότητα του Τηλέμαχου και την αισιόδοξη βεβαιότητα της Αθηνάς), η συζήτησε έληξε κάπου στη μέση, στην άγνοια και στην αμφιβολία, και στην υποχρέωση επομένως του Τηλέμαχου να αναλάβει πρωτοβουλίες.

                  (ΠΗΓΗ: Βιβλίο εκπαιδευτικού)

 ,

                     

--Από την εμφάνιση της Αθηνάς με ανθρώπινη μορφή περνάμε στη θαυμαστή αναχώρηση στο τέλος, που δίνει θεϊκή εγκυρότητα στις συμβουλές της.

--Διακρίνουμε τα προβλήματα του Τηλέμαχου, όπως ο ίδιος τα παρουσιάζει, αλλά και την τακτική με την οποία η θεά Αθηνά προσπαθεί να τον ενθαρρύνει, ώστε να κινητοποιηθεί.

 --Εντοπίζουμε πολιτισμικά στοιχεία της εποχής (έθιμα ταφής, θεσμούς οικονομικούς (ανταλλακτικό εμπόριο), πολιτικούς (βασιλεία, συνέλευση των πολιτών), κοινωνικούς (φιλοξενία, προίκα), αξίες ζωής-αντιλήψεις (ιδανικό του ηρωικού θανάτου παράλληλα με το ιδανικό της ευτυχισμένης ζωής ως τα γεράματα, υστεροφημία κλπ)

--Έννοια δραματικής ειρωνείας (Τι αγνοεί ο Τηλέμαχος, ενώ εμείς το γνωρίζουμε; Τι αγνοούν οι μνηστήρες;)

--Εντοπίζουμε τυπικά (επαναλαμβανόμενα) στοιχεία. 

--Δεν ξεχνάμε τις προοικονομίες (κυρίως: νόστου, μνηστηροφονίας)